Ból spełnia w życiu każdej żywej jednostki rolę ostrzegawczo-obronną, jest sygnałem potencjalnego zagrożenia, wyzwala odruchową i behawioralną odpowiedź organizmu w celu ograniczenia do minimum skutków uszkodzenia. Międzynarodowe Towarzystwo Badania Bólu definiuje ból jako subiektywnie przykre i negatywne wrażenie zmysłowe i emocjonalne, powstające pod wpływem bodźców uszkadzających tkankę lub zagrażających jej uszkodzeniem. Ból można podzielić na ostry i przewlekły.

Ból ostry najczęściej jest wynikiem urazów – mechanicznych (uderzenia, skaleczenia), termicznych (oparzenia, odmrożenia) lub infekcji. Jest to ból fizjologiczny, wymusza reakcję zmierzającą do usunięcia bodźca powodującego ból – np. odruchowe usunięcie ręki z rozgrzanej powierzchni ale też często szukanie pomocy medycznej w przypadku silnego bólu. Ból w tym ujęciu pełni ważną rolę obronną i ostrzegawczą.

Ból przewlekły bywa powodowany przez schorzenia o długotrwałym przebiegu. W tej sytuacji przestaje być jedynie sygnałem ostrzegawczym, ale sam staje się oddzielną chorobą, wpływającą
negatywnie na emocjonalne, fizyczne i socjalne funkcjonowanie człowieka. Ból przewlekły jest zwykle definiowany jako „ból, który wykracza poza normalny przewidywany czas zdrowienia”. Za granicę między bólem ostrym a przewlekłym przyjmuje się czas trwania 3 miesicy. W tym ujęciu ból jest traktowany jako osobna jednostka choroba i wymaga bezwględnego leczenia. Pacjenci cierpiący z powodu przewlekłego bólu głowy związanego z chorobami stawów, pleców, odcinka lędźwiowo-krzyżowego, nowotworamizwykle są dobrymi kandydatami do stosowania medycznej marihuany.

Metody leczenia bólu dobiera się indywidualnie w oparciu o jego nasilenie oraz subiektywne odczucia pacjenta. Do leków pierwszego rzutu należą niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ: preparaty zawierające najczęściej ibuprofen, ketoprofen, diklofenak) lub inne leki przeciwbólowe nie wykazujących działania przeciwzapalnego – paracetamol czy metamizol obecny np. w popularnej Pyralginie. Są to najczęściej leki wydawane bez recepty W przypadku silnego bólu lub braku poprawy dołącza się leki z grupy opioidów. Ta grupa leków wykazuje silne działanie i jest dostępna jedynie z przepisu lekarza. Czasami istnieje konieczność dołączenia innych grup leków np. przeciwpadaczkowych, przeciwdepresyjnych lub kortykosteroidów, które wywołują efekt przeciwbólowy w niektórych rodzajach bólu lub zwiększają efekt przeciwbólowy klasycznych leków przeciwbólowych, Niestety w wielu przypadkach leczenie farmakologiczne powoduje szereg działań niepożądanych, takich jak: nudności, wymioty, zaparcia, uczucie senności. Przewlekłe stosowanie NLPZ może powodować lub nasilać chorobę wrzodową żołądka, natomiast długotrwałe stosowanie leków z grupy opioidów może prowadzić do ciężkiego uzależnienia fizycznego. Obecnie wielu pacjentów musi szukać pomocy w alternatywnych metodach np. medycznej marihuanie.

Bibliografia:
„Neurologia, znieczulenie regionalne i terapia bólu”, Red. J. Andres, J. Dobrogowski. Ośrodek Regionalny CEEA w Krakowie, 2011: 239–253 Haroutounian et al. The Effect of Medicinal Cannabis on Pain and Quality-of-Life Outcomes in Chronic Pain A Prospective Open-label Study. The Clinical Journal of Pain: December 2016 – Volume 32 – Issue 12 – p 1036-1043. doi: 10.1097/AJP.0000000000000364

Wizyta
recepturowa